|
Urodziłem się w Warszawie dnia 16 maja 1979 r.
Po ukończeniu XXXVII LO im. Jarosława Dąbrowskiego w Warszawie (klasa z rozszerzonym programem nauczania języka niemieckiego) i zdaniu matury rozpocząłem w 1998 r. magisterskie studia prawnicze w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie (uczelnia została niedługo po rozpoczęciu przeze mnie studiów przekształcona w Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego). W czasie nauki na UKSW przez rok studiowałem także w ramach Programu Socrates-Erasmus na Wydziale Prawa Technicznego Uniwersytetu w Dreźnie (rok akademicki 2002/2003). Po powrocie z Drezna byłem w roku akademickim 2003/2004 uczestnikiem ukończonego z wyróżnieniem kursu prawa niemieckiego i europejskiego organizowanego przez Szkołę Prawa Niemieckiego działającą przy Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Równocześnie pisałem pracę magisterską w Katedrze Postępowania Cywilnego Wydziału Prawa UKSW, którą obroniłem w dniu 14 czerwca 2004 r., kończąc studia w wynikiem bardzo dobrym. W następnym roku akademickim rozpocząłem magisterskie studia podyplomowe na Wydziale Prawa Uniwersytetu im. Georga Augusta w Getyndze. Były one możliwe dzięki prestiżowemu stypendium naukowemu przyznanemu mi przez Deutscher Akademischer Austausch Dienst (Niemiecką Centralę Wymiany Akademickiej). Studia w Getyndze ukończyłem 22 lutego 2006 r. uzyskując tytuł „Magister iuris”. W latach 2006-2010 odbyłem aplikację radcowską w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Warszawie i po zdaniu egzaminu radcowskiego zostałem w 2010 r. wpisany na listę radców prawnych prowadzoną przez Radę tejże Izby.
Po powrocie ze studiów w Getyndze przez krótki czas byłem zatrudniony na stanowisku asystenta prawnego w Kancelarii Domański Zakrzewski Palinka w Warszawie (wrzesień 2006 – luty 2007). Od kwietnia 2007 r. do chwili obecnej pracuję jako prawnik w Kancelarii bnt Neupert Zamorska & Partnerzy w Warszawie (obecnie jako radca prawny).
Od lipca 2007 r. jestem członkiem Związku Szlachty Polskiej.
Znam biegle język niemiecki i bardzo dobrze język angielski. W zakresie podstawowym znam również język rosyjski.
Interesuje mnie współczesna polityka zarówno polska jak i międzynarodowa oraz historia Polski i Niemiec. Lubię wycieczki rowerowe, jeżdżę również na łyżworolkach (a w zimie na łyżwach).
Kilka słów o moim rodzie:
Niemirowiczowie-Szczyttowie h. Jastrzębiec to senatorsko-dygnitarski ród szlachecki pochodzenia litewskiego, którego historia sięga przełomu XIV i XV w. Pierwsza część nazwiska pochodzi od Jana Niemiry z Wsielubia (koniuszego w. ks. Witolda, namiestnika połockiego), który w roku 1413 wraz z 46 innymi przedstawicielami rodów bojarów litewskich wyznania rzymskokatolickiego uczestniczył w akcie unii horodelskiej, przyjmując od ówczesnego biskupa krakowskiego Wojciecha Jastrzębca polski herb Jastrzębiec. Jeden z wnuków Jana Niemiry a nasz przodek, Jakub Niemirowicz (starosta brzeski lit., marszałek hospodarski, zm. w 1494 r.), zwany był przez sobie współczesnych "Szczytem", co również znalazło odbicie w brzmieniu naszego nazwiska. Wywodzę się z gałęzi kasztelańskiej, odnogi kożangródzkiej naszego rodu. Moi przodkowie od początku XVIII w. aż do wybuchu II wojny światowej byli dziedzicami majątku Kożangródek położonego na Polesiu (obecnie Białoruś).
Gens nobilium dominorum Niemirowicz-Szczytt de clenodio Jastrzębiec, senatoriis honoribus insignita, cuius historia iam saeculo XIV exeunte inchoatur, ex Lithuania originem ducit. Prima nominis pars a Ioanne Niemira de Wsielub, M. D. Witoldi Praefecto Stabuli nec non Capitaneo Polocensi, dicta est. Illum Niemiram, una cum quadraginta sex aliis viris, qui boiarorum Lithuanorum, fidem Romanam profitentium, partes agebant, unioni in Horodel constituendae interfuisse atque ab Adalberto Jastrzębiec, episcopo Cracoviensi, signum clenodiale Jastrzębiec accepisse memoriae traditum est. Unus ex Ioannis Niemira nepotibus, Capitaneus Brescius Lithuanus Iacobus Niemirowicz, qui nostrae stirpis auctor factus est, a contemporaneis suis cognomine Szczyt appellari solebat, unde altera nominis gentilicii pars orta est. Quod ad me ipsum attinet, adhaereo gentis nostrae ramo castellaneo, virgae Kożangrodensi. Maiores mei a saeculo XVIII ineunte usque ad novissimi belli mundani tempus patrimonium Kożangródek in Polesia, nunc extra fines reipublicae in Alba Russia situm hereditabant.
|
